Ponad dwa miesiące bez wpisu. Lenistwo? Raczej nie. Nic się nie działo? Chyba też nie. Właściwie to działo się, i to bardzo wiele…
Najważniejsze wdarzenie to chyba dość nieoczekiwana zmiana pracodawcy i powrót do pracy – po niemal rocznej przerwie rehabilitacyjnej! Wreszcie!
Powrót do pracy po tak długiej przerwie to dość trudna sprawa. Chociażby z powodu zwyczajnego porannego wstawania. Kolejnym powodem może być tzw. powrót „między ludzi”. Do tego ciągłe obawy o pogorszenie się stanu zdrowia etc., etc.
Ważne, że udało mi się uwolnić od miejsca, dzięki któremu „mam 5 lat mniej” – z różnych powodów – a związać z miejscem, które zdaje się dawać jakieś perspektywy rozwoju (pod różnymi względami). Może zbyt wcześnie na euforię, ale niewielkie powody do radości chyba już się pojawiły… Zobaczymy co będzie dalej.
No i dobrze byłoby, gdyby praca była jedynym źródłem stresu i ewetualnych niepowodzeń, ale niestety tak nie jest. Szkoda, bo czasem ciężko z tym sobie samemu poradzić…

Co jeszcze?
Zauważyłem w ostatnim czasie ewoluujące zmiany m.in. w swoich poglądach, ogólnie w spojrzeniu na świat czy nawet miejscach odwiedzanych za pośrednictwem Internetu. Zaczynają mnie… pociagać poglądy, jakie jeszcze nie dawno były mi całkowicie obce, widzę wiele rzeczy inaczej i patrząc z innej perspektywy, inaczej oceniam. Wchodzę na witryny, na które jeszcze rok temu nigdy bym nie wszedł…

Zaskakujące jak choroba czy ogólnie rzecz biorąc cierpienie, potrafią zmienić człowieka… Czasem nie do poznania. Choć może powyższe zmiany to nie tylko kwestia tych stanów.
Może człowiek zwyczajnie dojrzewa?